13. Het mysterie van de anonieme bloempot.

Kyria Konstandina heeft bericht gekregen dat ze een bloempot mag komen ophalen. Een geschenk van een man die haar schijnt te kennen. Maar ja, zij kent hem niet - "en ik kan toch geen anonieme bloempot in huis nemen zeker." Een anonieme aanbidder voor Kyria Eenzaamheid? Een dag of wat later was ze via het meisje van de bloemenwinkel blijkbaar toch al te weten gekomen dat het om een ongehuwde man ging, met geld, want zijn familie zit in de 'juwelen'. Waarop ze mij onmiddellijk voorstelde of ik hem niet wou nemen - ik zou geen zorgen hebben - want hij zat er warmpjes in en is nooit getrouwd geweest...
Ja zeg - uiteraard laat ik aan Kyria K de eerste keus nietwaar.

Dezer dagen ben ik het huisje aan het bemeubelen; er is een bed, twee grote kasten, gigantische frigo, wasmachine, oven en tafel.

Nu nog wat stoelen en vloerbedekking, en een lampje of twee.

Deze week vindt er een soort project meeting plaats ivm het Comeniusprogramma, waarvoor een zeventiental leerkrachten overgekomen zijn uit Frankrijk, Zweden, Belgie, Denemarken, Tsjechie, Duitsland, Tenerife en Griekenland. Dat gaat vooral gepaard met massa's veel eten, lange koffiepauzes, s avonds aan tafel de ene gorte grap achter de andere door Makis, een van de twee coordinatoren hier op school. En ook het voorstellen van en het praten over wat de verschillende scholen aan activiteiten omtrent het project "DigiSkills" organiseren.

Deze ochtend werden we ontvangen op het gemeentehuis, en nadien ook het provinciehuis - zelfs de regionale krant en twee tv-stations kwamen eraan te pas. Morgen is er o.a. een uitstap naar Olympia.

Deze week dus geen les voor bibi, maar de hele dag de hort op met de 'vreemdelingen' ofte ksenoys.

Wat de lessen betreft trouwens, dat is nog wat zoeken. De eerste week heb ik de lessen Frans en Engels meegevolgd, af en toe heb ik ook zelf een oefening gedaan met de kindjes. Voor Engels hebben we voorlopig afgesproken dat we de klassen in tweeen zullen splitsen, en dat ik en de leerkracht Engels elk een halve klas voor ons nemen, zo zullen de kinderen minder kabaal kunnen maken. Voor Frans blijf ik er gewoon bijzitten en neem ik af en toe een oefening over die we dan klassikaal oplossen. Maar heel erg praktisch is het niet denk ik, ik weet niet goed hoe we het anders zouden kunnen aanpakken. Eerst eens zien of de aanpak van de Engelse lessen goed werkt.

Ik wordt verondersteld geen woord Grieks te praten tegen de kindjes, maar hun Engels en Frans zijn niet zodanig goed dat ze zich deftig kunnen uitdrukken om iets te vragen of alles begrijpen wat ik zeg. Maar coordinator Kostas staat erop dat ik niet toegeef aan hun druk om me in het Grieks te laten spreken, wat de meeste toch al een beetje doorhebben dat ik begrijp...

Ben nog een beetje in aporie over de juiste aanpak. Suggesties welkom.

Και για τους Έλληνους - όταν θα έχω ίντερνετ στο σπιτάκι μου θα μεταφράσω κάποια άρθρα στα ελληνικά... Δε σας ξέχασα! Και να ξέρετε ότι σας περιμένω στην Πάτρα να σας φιλοξενήσω! Τα λεμε!!