Monday, January 29, 2007

18. Het tegengestelde van kyrile

Ik heb voorlopig een steki gevonden. Steki (ndls. [stekki]), ik denk dat het iets te maken heeft met 'een vaste stek', betekent zoiets als stamcafe, een plaats waar je altijd rondhangt.
Voorlopig dus heb ik zo'n steki gevonden, een 'kafenieo' (καφενείον) - het soort cafe dat je je voorstelt vanop nostalgische prentbriefkaarten met oude ventjes die aan hun komboloi froemelen en urenlang hun kopje koffie drinken en over politiek en voetbal keuvelen of eerder: oreren en discussieren. (zoals eerder gezegd, geen accenten op griekse keyboards).

In grote letters op de vitrine staat er KAFENEION, en hoewel het 'Kafeneion Plateia Olga' heet, kent niemand het bij die naam, maar iedereen refereert aan de naam van de uitbater, Makis, of die zijn achternaam (of zelfs 'die zonder hand (in 1 woord) want hij mankeert 1 'uiterste' zoals ze dat in het Grieks zeggen).
Het is het tegenovergestelde van die kyrile dwz chique, hippe, moderne, trendy bars waar de fake blonde griekse miekes en hun gegelde en strak uitgedoste mannelijke tegenhangers hun tijd passeren met prijzige drankjes. 'Makis' is een van de oudste cafes van Patras en erg ongezellig. Koud ziekenhuislicht, vier sobere marmeren tafeltjes en ongemakkelijke houten stoeltjes, wit geverfde muren met maar twee foto's aan de muren, ouderwetse vloer, zonder poespas.
Je kan er koffie drinken voor de halve prijs, of zelfs een derde van de prijs, van de koffie in de trendy bars, en een halve liter wijn kost... 2.5 euro (is dat niet de minimumprijs van een glas wijn in Belgie...?).
Voor een halve euro krijg je er nog een schoteltje met olijven, een schelleke salami en een schelleke kaas met een stukje brood bij.
De sfeer is gezapig, het publiek gemixt: zowel alternatieve studenten en lichtelijk-anarchisten als ouwe opa'tjes. Een kameraad van een kameraad zat er gisteren elf (!) uren lang (ik net iets minder :-) )

Foto's volgen ongetwijfeld in de loop van... de tijd.

1 comment:

Anonymous said...

Paidi mou,

Ik geniet met volle teugen van je blog en de foto's. Naarmate je langer in Patra zit, worden je teksten steeds poetischer. Je Griekse ziel herleeft, zullen we maar zeggen. Echt, een tip: van je tijd daar en al je verhalen moet je een boek maken. Foto's ter illustratie want ook die zijn geweldig. Ik wil wel je redacteur zijn hoor! (Daar ben ik immers voor opgeleid en het is nog leuk ook)

Bedankt voor het kleine beetje Griekenland in het koude Nederland...

I ollandeza