Dit was mijn eerste schooldag!
Op zijn bibi's had ik me bijna overslapen ondanks 5 wekkers, en werd ik maar wakker op het uur dat ik wou vertrekken. Doch, geen nood - ik moest niet stipt om kwart na 8 op school zijn. Een schooldag telt hier 7 lestijden, en dat allemaal tussen kwart na acht en iets voor tweeen 's middags (ik vind geen trema of accenten op de Griekse keyboards). Tussen de uren hebben de kindjes vijf of tien minuten pauze. De leraar die zich over me ontfermt, Kostas, had me gisterenavond op een papiertje de locatie van de bushalte gekrabbeld. De bushalte was louter aangeduid met een simpel bord (prentje van een bus) dat er waarschijnlijk al honderd jaar stond - verder geen aanduidingen, geen papier met de uren, niets, laat staan met de bestemmingen. Een lief oma'tje legde met handen en voeten uit dat ze eigenlijk ook niet wist hoe laat de bus precies kwam, maar ik stond alvast aan de juiste halte, en ook een andere mevrouw mengde zich in de discussie. Ofte - hoe creatief te zijn met woorden en in tientallen bewoordingen uitgebreid me te informeren dat niemand eigenlijk wist wanneer de vorige bus gepasseerd was, noch hoe vaak de bussen precies kwamen, maar goed - hij zou wel dra komen.
Terwijl ik wat doelloos naar etalages stond te gapen hoor ik plots het oma'tje voor de hele straat half in paniek op mij roepen dat hij gekomen was, die bus. Ieeeeeeeeeeeeeeeeerthe to leoforeio!!
Het schooltje (110 leerlingen, 17 leerkrachten) ligt buiten het centrum, richting bergen (besneeuwde bergtoppen!) en is opgetrokken in die typische Griekse stijl van marmeren vloeren en trappen en voor de rest veel beton. Verfrissend in de zomer, nogal koulijk in de winter.
Wat later in de leraarskamer - waar ik vanaf nu zal vertoeven, EN de kindjes zullen me met mijn familienaam aanspreken! - kwam een leraar reclame maken voor de solidariteitsacties ivm een wetsvoorstel dat op tafel ligt. Het betreft het 'Artikel 16' van de Grondwet, en beoogt de privatisering van het onderwijs (ellenlange griekse woorden zu) en met veel drama, grote bewegingen kwam hij oreren en oproepen tot solidariteit en bijeenkomsten (EN een staking nu woensdag!). Belgische leraren zouden nogal verschieten hoe verhit die leraars hier wel kunnen zijn (enfin, Grieken in het algemeen); enfin het ging eraan toe met veel pathos en theatraliteit en alle leraars die doormekaar riepen en hun volmondige instemming en opmerkingen lieten geworden.
De rest van de ochtend heb ik met Kostas doorgebracht in de bibliotheek (hij is dit jaar bibliothecaris); hij heeft me een aantal dvds enzo laten zien over uitwisselingsprojecten die de school gedaan heeft met andere schooltjes. Ik heb ook al de lerares Frans leren kennen - en ben toch wel geschrokken hoe goed haar Frans was, en hoe moeilijk het was voor mij om de klik van Grieks naar Frans te maken. Ik voel eigenlijk nu al dat mijn Nederlands een beetje stroever wordt, en het Grieks 'zit' al erg in mijn mond - en om dan deftig Frans te spreken, wat per slot van rekening toch ook al een tijdje geleden is... Eerlijk gezegd was ik er niet goed van, en ik ben direct naar de boekenwinkel gehold om een soort Fra-Grie boekje te kopen om alles zo rap mogelijk nog eens deftig op te frissen.
En nu wacht ik tot de supermarkten terug opengaan om een schrift en papier te kopen. Griekse winkels hebben ietwat afwijkende openingsuren - het is bv super dat je tegen middernacht nog naar de patisserie gaan gaan om eclairkes - maar dat supermarkten gesloten zijn tussen pakweg half drie en dik vijf uur is dan weer een ander verhaal. De meeste winkels sluiten trouwens voor de hele dag op maandagen en woensdagen (en donderdagen geloof ik): dan zijn ze enkel open van s morgens tot een uur of twee-drie.
De kindjes op school waren wel superenthousiast, en tijdens hun kleine pauzes kwamen ze rond mij hangen als was ik een of andere hollywoodfiguur of zo, en vroegen ze naar mijn naam, hobbies, zussen/broers, dat mijn kleren mooi waren, en mijn haar :-) Ze moeten tegen mij wel Engels of Frans spreken dus dat hield de meeste een beetje tegen, maar de dappersten deden wel erg hun best, en ze hingen allemaal aan mijn lippen. Dat belooft.
Ze gedragen zich ook veel familiairder tegenover hun leerkrachten, lopen de bib binnen en buiten, wensen de leerkrachten spontaan gelukkig nieuwjaar, ...
Het is duidelijk een schooltje met een ontspannen, vrienschappelijke sfeer - which is very nice.
Ik zal nog wel eens wat meer schrijven over Patra en mijn eerste dagen (en over Driekoningen) maar nu ga ik nog raprap om papier en nadien... naar de fotografieles...
Houd jullie niet in om wat comments na te laten of zo, feedback is altijd leuk!
Op zijn bibi's had ik me bijna overslapen ondanks 5 wekkers, en werd ik maar wakker op het uur dat ik wou vertrekken. Doch, geen nood - ik moest niet stipt om kwart na 8 op school zijn. Een schooldag telt hier 7 lestijden, en dat allemaal tussen kwart na acht en iets voor tweeen 's middags (ik vind geen trema of accenten op de Griekse keyboards). Tussen de uren hebben de kindjes vijf of tien minuten pauze. De leraar die zich over me ontfermt, Kostas, had me gisterenavond op een papiertje de locatie van de bushalte gekrabbeld. De bushalte was louter aangeduid met een simpel bord (prentje van een bus) dat er waarschijnlijk al honderd jaar stond - verder geen aanduidingen, geen papier met de uren, niets, laat staan met de bestemmingen. Een lief oma'tje legde met handen en voeten uit dat ze eigenlijk ook niet wist hoe laat de bus precies kwam, maar ik stond alvast aan de juiste halte, en ook een andere mevrouw mengde zich in de discussie. Ofte - hoe creatief te zijn met woorden en in tientallen bewoordingen uitgebreid me te informeren dat niemand eigenlijk wist wanneer de vorige bus gepasseerd was, noch hoe vaak de bussen precies kwamen, maar goed - hij zou wel dra komen.
Terwijl ik wat doelloos naar etalages stond te gapen hoor ik plots het oma'tje voor de hele straat half in paniek op mij roepen dat hij gekomen was, die bus. Ieeeeeeeeeeeeeeeeerthe to leoforeio!!
Het schooltje (110 leerlingen, 17 leerkrachten) ligt buiten het centrum, richting bergen (besneeuwde bergtoppen!) en is opgetrokken in die typische Griekse stijl van marmeren vloeren en trappen en voor de rest veel beton. Verfrissend in de zomer, nogal koulijk in de winter.
Wat later in de leraarskamer - waar ik vanaf nu zal vertoeven, EN de kindjes zullen me met mijn familienaam aanspreken! - kwam een leraar reclame maken voor de solidariteitsacties ivm een wetsvoorstel dat op tafel ligt. Het betreft het 'Artikel 16' van de Grondwet, en beoogt de privatisering van het onderwijs (ellenlange griekse woorden zu) en met veel drama, grote bewegingen kwam hij oreren en oproepen tot solidariteit en bijeenkomsten (EN een staking nu woensdag!). Belgische leraren zouden nogal verschieten hoe verhit die leraars hier wel kunnen zijn (enfin, Grieken in het algemeen); enfin het ging eraan toe met veel pathos en theatraliteit en alle leraars die doormekaar riepen en hun volmondige instemming en opmerkingen lieten geworden.
De rest van de ochtend heb ik met Kostas doorgebracht in de bibliotheek (hij is dit jaar bibliothecaris); hij heeft me een aantal dvds enzo laten zien over uitwisselingsprojecten die de school gedaan heeft met andere schooltjes. Ik heb ook al de lerares Frans leren kennen - en ben toch wel geschrokken hoe goed haar Frans was, en hoe moeilijk het was voor mij om de klik van Grieks naar Frans te maken. Ik voel eigenlijk nu al dat mijn Nederlands een beetje stroever wordt, en het Grieks 'zit' al erg in mijn mond - en om dan deftig Frans te spreken, wat per slot van rekening toch ook al een tijdje geleden is... Eerlijk gezegd was ik er niet goed van, en ik ben direct naar de boekenwinkel gehold om een soort Fra-Grie boekje te kopen om alles zo rap mogelijk nog eens deftig op te frissen.
En nu wacht ik tot de supermarkten terug opengaan om een schrift en papier te kopen. Griekse winkels hebben ietwat afwijkende openingsuren - het is bv super dat je tegen middernacht nog naar de patisserie gaan gaan om eclairkes - maar dat supermarkten gesloten zijn tussen pakweg half drie en dik vijf uur is dan weer een ander verhaal. De meeste winkels sluiten trouwens voor de hele dag op maandagen en woensdagen (en donderdagen geloof ik): dan zijn ze enkel open van s morgens tot een uur of twee-drie.
De kindjes op school waren wel superenthousiast, en tijdens hun kleine pauzes kwamen ze rond mij hangen als was ik een of andere hollywoodfiguur of zo, en vroegen ze naar mijn naam, hobbies, zussen/broers, dat mijn kleren mooi waren, en mijn haar :-) Ze moeten tegen mij wel Engels of Frans spreken dus dat hield de meeste een beetje tegen, maar de dappersten deden wel erg hun best, en ze hingen allemaal aan mijn lippen. Dat belooft.
Ze gedragen zich ook veel familiairder tegenover hun leerkrachten, lopen de bib binnen en buiten, wensen de leerkrachten spontaan gelukkig nieuwjaar, ...
Het is duidelijk een schooltje met een ontspannen, vrienschappelijke sfeer - which is very nice.
Ik zal nog wel eens wat meer schrijven over Patra en mijn eerste dagen (en over Driekoningen) maar nu ga ik nog raprap om papier en nadien... naar de fotografieles...
Houd jullie niet in om wat comments na te laten of zo, feedback is altijd leuk!
5 comments:
Hey Riz!
K kom hier elke dag ns piepen of er nieuwe verhalen verschijnen op je blog site. Schitterende foto's! Blij dat 't jou daar goed vergaat in patras met die kleine & grote grieken :) Je frans zal wel in n mum van tijd opgekrikt zijn, geen twijfel aan! Ik ben fier op ons Riz!!
Hier de alledaagse drukte, donderdag presentatie geven in Rijsel (extra portie stress - ongeveer 500g) en vrijdag starten met n nieuwe proef (wel spannend - hopelijk wordt 't geen thriller .. fingers crossed). En voor de rest ben k aan't breien geslaan (beenwarmers, 't is ns iets anders dan n sjaal) en probeer ik aan die goeie voornemens te werken (ja .. sporten.)
Have fun!
Biz
Raissa!!
Gij zijt me er toch eentje! Zit ik hier godganse dagen achter mijn bureautje te studeren, en zijt gij plots met de noorderzon verdwenen!!! Maar je kan er alleen maar deugd van hebben! Geniet ervan, zoveel je kan!
Hele mooie foto's trouwens....echt waar!
zoen
Kaat
Dag Raïssa,
Blij te horen dat uw eerste ervaringen positief zijn ginder!
Ik ben er zeker van dat die kleine griekies een goede en leuke lerares voorgeschoteld krijgen.
Ik spreek uit ervaring want ik mis mijn lerares grieks en haar lessen uiteraard. Hopelijk gaat het je verder voor de wind en mocht ik eens in de buurt komen, zal ik zeker niet nalaten je eens op te zoeken.
Veel succes verder!
Vele groeten,
Gert
dank voor de lieve berichtjes! ik ga zo snel mogelijk nog eens updaten!
Γεια σου φίλη μου!
Με θυμάσαι; η Ληβ είμαι και κοίταξα το σίτε σου, ωραία είναι.
Δεν καταλαβαίνω όμως που βρίσκεις το χρόνο να γράψεις τόσο! Να απολαμβάνεις τις μέρες σου εκεί, όχι να γράψεις κάτω τα πάντα, περνάει γρήγορα η ζωή!
Ελπίζω να τα πας από καλά στα καλύτερα αλλά δεν αμφιβάλω να τα καταφέρεις.
Φιλάκια από μένα σε σένα και στην Ελλαδίτσα μας!
Ληβ
Post a Comment